Zespół powstał w 1989r. w miejscowości Fort Lauderdale na Florydzie. Pseudonimy muzyków stanowią krzyżówkę imienia amerykańskiej pięknej kobiety z nazwiskiem seryjnego mordercy. Członkami Marilyn Manson & Spooky Kids byli: Brian Hugh Warner - wokal, Marilyn Manson (Marilyn Monroe / Charles Manson), Scott Mitchell Putesky - gitara, Daisy Berkowitz (Daisy Duke / David Berkowitz), Perry Pandrea - klawisze, Zsa Zsa Speck (Zsa Zsa Gabor / Richard Speck), Brian Tutunick - bas, Olivia Newton Bundy (Olivia Newton-John / Ted Bundy);
Pierwszy występ odbył się w Churchill's Hideaway (Miami). Po koncercie w Reunion Room z zespołu usunięci zostali Zsa Zsa Speck i Olivia Newton Bundy. Skład zespołu od 1990r. powiększył się o poznanych w Kitchen Club: Bradley Stewart - bas, Gidget Gein (Gidget / Ed Gein), Stephen Gregory Bier Jr. - klawisze, Madonna Wayne Gacy, Pogo (Madonna / John Wayne Gacy). W zespole pojawił się również Fred Streithorst - perkusja, Sara Lee Lucas (Sara Lee / Henry Lee Lucas).
W 1991r. MM & Spooky Kids supportował NIN w Club NU (Miami).
W 1992r. z nazwy odpada człon - Spooky Kids.
W 1993r. MM podpisał kontrakt z wytwórnią Nothing Records (Trent Reznor i John Malma Jr.). Z zespołu usunięto uzależnionego od narkotyków Gidget Gein'a (, który zresztą z powodu przedawkowania heroiny umarł 8 października 2008 r.). Nowym członkiem zespołu został:
Jeordie Osbourne White - bas, Twiggy Ramirez (Twiggy / Richard Ramirez).
W tym roku grupa po raz pierwszy wygrała Slammie Awards w kategorii zespół i piosenka roku (Dope Hat).
W 1994r. wokalista Marilyn Manson grzecznościowo przyjął tytuł księdza w Kościele Szatana A.S. LaVey'a.
19 lipca zespół wydał pierwszy album studyjny Portrait of an American Family, który 29 maja 2003r. uzyskał certyfikat złotej płyty
W tym roku grupa rozpoczęła trasę z Nine Inch Nails i po raz kolejny wygrała Slammie Awards, jako zespół i wokalista roku.
W 1995r. Marilyn Manson wydał kolejny album studyjny Smells Like Children - rok później płyta debiutowała na 53 miejscu Billboardu i zyskała status złotej.
Lunchbox został singlem roku na Slammie Awards.
Szeregi zespołu opuścił Sara Lee Lucas. Na jego miejscu pojawił się:
Kenneth Robert Wilson - perkusja, Ginger Fish (Ginger Rogers / Albert Fish);
W 1996r. Sweet Dreams stał się hitem video i był nominowany do MTV Best Hard Rock Video
Smells Like Children uzyskało status platynowej płyty.
Wkrótce po trasie promującej Smells Like Children (zwanej The Snow Tour z powodu złej pogody), Marilyn Manson nagrał Antichrist Superstar (premiera odbyła się 8 października).
Z zespołu odszedł Daisy Berkowitz, a nowym członkiem zespołu został:
Timothy Michael Linton - gitara, Zim Zum (jako pierwszy nie zastosował się do kombinacji pseudonimu, za to nawiązuje do kabalistycznej teorii Tzimtzum);
W tym roku rozpoczęła się trasa promująca Antichrist Superstar - Dead To The World.
Marilyn Manson wygrał Slammie Awards singlem (Sweet Dreams) i płytą Smells Like Children.
29 października 1997r. umarł przyjaciel Marilyn Mansona - Anton Szandor LaVey.
14 lutego 1998r. Marilyn Manson wydał autobiografię The Long Hard Road Out Of Hell (Trudna Droga z Piekła).
W lipcu z zespołu odszedł Zim Zum, a na jego miejscu pojawił się:
John William Lowery - gitara, John 5 (5 na znak piątego członka grupy)
15 września odbyła się premiera Mechanical Animals - pierwsza na listach USA, a ósma na rynku brytyjskim.
09 listopada ukazał się The Dope Show, a Marilyn Manson rozpoczął trasę Rock Is Dead.
W 1999r. dochodzi do strzelaniny w szkole w Columbine (patrz Bowling from Columbine - Oskar za najlepszy dokument w marcu 2003r.), o którą pośrednio oskarża się Marilyn Manson.
Powstał teledysk - "Coma White" - objęty w Stanach Zjednoczonych zakazem emisji przez telewizję publiczną.
MTV Europe nominował Marilyn Manson do nagrody na najlepszego artystę rockowego.
Wyszła Ep'ka The Last Tour On Earth oraz video God Is In The TV.
Video The Beautiful People trafił na 54 miejsce najlepszych teledysków MTV.
W listopadzie 2000r. zespół wydał Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death). Okładka albumu została ocenzurowana w wielu krajach.
Album znalazł się na 15 miejscu Billboardu.
Mansonowi zabroniono wydania książki "Holy Wood".
Artysta wymyślił słowa "Celebrytarianie" i "celebrytarianizm", do których powrócił pod koniec 2005r. wraz z symbolem Krzyża z Lorraine.
Zespół rozpoczął trasę Guns, God and Government (DVD wydane 29 pażdziernika 2002r.) 13 lutego grupa przyjechała do Polski (Warszawa, Torwar).
Manson nagrał wraz z Eminem'em The Way I Am, (występ z Hamburga na DVD "Eminem All Access Europe" wydanym 18 czerwca 2002r.).
17 sierpnia do sądu trafiło oskarżenie Joshua Keaslera przeciwko Marilyn Manson, który rzekomo podczas koncertu otarł się genitaliami o szyję ochroniarza. Ostatecznie 19 czerwca 2002r. Marilyn Manson otrzymał karę 2000$ za naruszenie nietykalności osobistej i 4000$ za niepożądane publiczne zachowanie się.
Magazyn Kerrang! przyznał zespołowi statuetkę za najlepszy album roku.
19 listopada został wydany cover Tainted Love, który w sierpniu 2002r. Kerrang! uznał go za najlepszy klip.
12 kwietnia Manson towarzyszył Ozzy Osbournowi podczas wręczenia gwiazdy w Alei Sław. Pod koniec maja zostaje usunięty Twiggy Ramirez. Zastąpił go: Tim Sköld - bas.
19 i 20 września w Los Angeles Contemporary Exhibitions odbyły się wystawy prac Mansona.
13 maja 2003r. zespół wydał The Golden Age Of Grotesque, który zajął 1 miejsce Billboardu.
Album promowały mOBSCENE i This Is The New Shit oraz trasa Grotesque Burlesque. W Polsce odbył się koncert 10 czerwca na poznańskiej Arenie.
W marcu 2004r. Manson oświadczył się Dicie Von Teese. Ceremonia ślubna miała miejsce 03 grudnia 2005r. w zamku Gottfrieda Helnweina w Irlandii. Związek przetrwał do grudnia 2006 roku. 24 grudnia - Dita wyprowadziła się od Mansona. 29 grudnia Manson podpisał dokumenty rozwodowe. 06 stycznia oficjalnie doszło do rozpadu związku małżeńskiego.
29 sierpnia Marilyn Manson wystąpił na MTV VMA, by wraz z Mandy Moore zapowiedzieć występ Polymorphic Spree.
17 września w Londynie Marilyn Manson poprowadził MTV Icon - The Cure.
14 września w Paryżu i 21 września w Berlinie, odbyły się wystawy prac Mansona - Trismegistus.
24 września podczas rozdania nagród VIVA Comet 2004 w Köln i premierowego wykonania Personal Jesus, Ginger Fish spadł ze sceny. Wypadek wyeliminował go z udziału w planowanej trasie. Zastąpił go Chris Vrenna.
28 września zespół wydał na podsumowanie swojej 10-letniej obecności na scenie rockowej Lest We Forget - The Best Of... (w listopadzie 2005r. RIAA nadał jej tytuł złotej płyty).
Album promował cover Personal Jesus i klip (s)AINT oraz trasa koncertowa Against All Gods.
Z zespołu został usunięty John 5, a na czas trasy zatrudnionym gitarzystą był Mark Chaussee.
22 listopada Manson wygłosił wykład na uniwersytecie Temple w Filadelfii.
14 marca 2005r. ukazała się reedycja The Nobodies - Remix, bez udziału Twiggy Ramireza i Johna 5.
25 sierpnia Marilyn Manson otrzymał Kerrang! Icon Award.
31 października 2006r. Manson otworzył Los Angeles własną galerię The Celebritarian Corporation Gallery of Fine Art.
Wiosną 2007 r. Manson wystawił swoje obrazy w Space 39 w Fort Myers na Florydzie.
5 czerwca 2007r. zespół wydał album Eat Me, Drink Me, promująca ją trasa trwała do marca 2008r. - The Rape Of The World.
27 czerwca 2007r. odbyła się wystawa prac Mansona w galerii Brigitte Schenk w Kolonii pt.: Les Fleurs Du Mal
Kolejna - 27 września 2007r. w São Paulo w Brazylii i następna 12 listopada w Moskwie w Rosji
Tim Skold grał w zespole do 12 grudnia, zastąpił go na czas trwającej trasy Rob Holliday.
19 stycznia 2008r. Rob Holliday został przesunięty do grania na gitarze, a do gry na basie powrócił Twiggy Ramirez.
Po trasie Marilyn Manson ogłosił przyjęcie do zespołu gitarzystę Wesa Borlanda w zamian za Roba Hollidaya.
4 grudnia 2008r. w 101 Exhibit Art Basel w Miami odbyła się wystawa pt.: Trismegistus
Płyty Marilyn Manson:
01. Portrait Of An American Family (1994)
02. Smells Like Children (1995)
03. Antichrist Superstar (1996)
04. Remix & Repent (1997)
05. Mechanical Animals (1998)
06. The Last Tour On Earth (Live) (1999)
07. Holy Wood (In The Shadow Of The Valley Of Death) (2000)
08. The Golden Age Of Grotesque (2003)
09. Lest We Forget (Compilation) (2004)
10. Eat Me, Drink Me (2007)
11. The High End Of Low (2009)
